เล่าสู่กันฟังเรื่องงานเก่ากับเงื่อนไขใหม่ ใน Director’s Lab ที่เชียงดาว
posted on 20 Mar 2008 13:49 by crescentmoontheatre in 1เล่าต่อเรื่องละครเก่า 4 เรื่อง จากผู้กำกับ 4 คน ที่ทำงานกับการเล่าใหม่อีกครั้งกับละครที่ตัวเองเคยทำและจัดแสดงไปแล้ว กับการวางเงื่อนไขใหม่ และทั้ง 4 คน เลือกเล่นกับพื้นที่ หรือ space ที่จัดแสดง และเลือกเล่นกับนักแสดงชุดใหม่ที่ไม่เคยเล่นเรื่องนั้นมาก่อน กับโจทย์ที่เขาเป็นคนตั้งเองเพื่อการทดลองหรือค้นหาอะไรบางอย่าง
เรื่องแรก "แสลง"
เขียนบทและกำกับโดย สินีนาฏ เกษประไพ จาก พระจันทร์เสี้ยวการละคร
เรื่องนี้เคยจัดแสดงแล้วในปีที่แล้ว ที่ละครโรงเล็ก Crescent Moon Space สถาบันปรีดี พนมยงค์ ซอยทองหล่อ
ครั้งนี้ใช้นักแสดงที่ไม่เคยพบกันมาก่อน เมื่อความต่างมาเจอกันในฉากธรรมชาติที่สวยงามแต่โดนจำกัดให้อยู่ในที่เล็กๆแคบๆ กับอาการบาดเจ็บทางใจอันเนื่องมาจากความรักที่เป็นทุกข์ และการปรับบทให้เหมาะกับนักแสดงและสถานที่ โดยยังคงเนื้อหาและประเด็นได้เหมือนเดิม
เรื่องที่สอง "ไร้พำนัก"
เขียนบทและกำกับโดย นิกร แซ่ตั้ง จากกลุ่มละครแปดคูณแปด
เคยจัดแสดงที่โรงละครห้องแถว แปดคูณแปดคอร์เนอร์ สามย่าน จุฬาฯ (ตอนนี้ไม่มีแล้ว เพราะต้องย้ายออก เขากำลังหาที่ใหม่)
ครั้งนี้กับนักแสดงชุดใหม่ ฉากเวิ้งว้าง กว้างไกล มีน้ำเป็นฟอร์กราวด์ มีท้องฟ้าไกลเป็นแบคกราวด์ เป็นการใช้พื้นที่ในการแสดงที่น่าสนใจ เล่นกับการเปลี่ยนสีของวิญญาณและมนุษย์ เสริมด้วยการใช้เสียงเพลงจีนและเสียงปะทัดให้ได้ภาพพจน์และอารมณ์
เรื่องที่สาม "อิสราชน"
เขียนบทและกำกับโดย ประดิษฐ ประสาททอง จากกลุ่มละครมะขามป้อม
เป็นละครร้องกับการเล่นดนตรีไทยสดๆเรื่องราวชีวิตของคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ เคยแสดงที่หอประชุมเล็ก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ครั้งนี้กับการท้าทายความสามารถของนักแสดงชุดใหม่ที่ไม่ใช่นักร้อง กับการเล่นกับพื้นที่ให้ดูผ่านกรงขัง และการเล่นกับพื้นที่สองระดับกับนักแสดงเพียงสามคนที่ขับเน้นสาระและพลังของการแสดง เรียกน้ำตาจากใครหลายคน
เรื่องสุดท้าย "ละคร 24 ชั่วโมง"
ดัดแปลงบทและกำกับโดย สนธยา สุขชฎา จากกลุ่มละครมะขามป้อม
ดัดแปลงจาก วรรณกรรม 48 ชั่วโมง บทประพันธ์ของ วินท์ เรียววารินทร์ เรื่องนี้เคยจัดแสดงเป็นละครเวทีเมื่อนานมาแล้ว ที่ศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมแสงอรุณ และ ภัทราวดีเธียเตอร์
มาครั้งนี้นักแสดงชุดใหม่ ด้วยการปรับบทให้ได้ใจคนดู จากนักเขียนมาเป็นเรื่องของคนทำละครเวที แต่ยังคงเป็นงานดอมเมดีเสียดสีและตีแสกหน้าผู้ชมให้ได้คิดและได้น้ำตา
เอามาเล่าสู่กันฟังเพราะทั้ง 4 เรื่องนี้ คงไม่ได้นำมาจัดแสดงอีกในช่วงนี้ หากปล่อยผ่านไปก็คงเหมือนสายลมที่ผ่านเลย คือมันน่าประทับใจจนน่าเสียดายถ้าไม่เอามาเล่าต่อ ก็เลยเก็บเอามาเล่าสู่กันฟังค่ะ
อยากไปดูสดๆสักทีแต่ไม่มีโอกาส
#1 By Jasmine✿Lala~ on 2008-03-23 11:57